Άλματα λογικής ή η αφελής απενοχοποίηση του νεοναζισμού στην Ελλάδα

Σε έναν διάλογο, έναν οποιοδήποτε διάλογο, όταν προφέρονται επιχειρήματα εκατέρωθεν, θεμελιώδης ανείπωτη αρχή από καταβολής της Γλώσσας για την ευστάθειά τους είναι να προκύπτουν μέσα από την διαλεκτική διαδικασία με λογική. Τι είναι η λογική; Ας το δούμε αλλιώς, έστω ότι δύο συζητούν και διαφωνούν σχετικά με το πώς θα κόψουν τους καρπούς ενός ψηλού δέντρου. Ο ένας προτείνει ως ιδανική λύση το σκαρφάλωμα με τα πόδια και τα χέρια ενώ ο άλλος, πιο πρακτικός τύπος, προτείνει να φέρουν μία σκάλα απλά και γρήγορα για να κατέβουν και ασφαλέστερα. Σε κάθε περίπτωση κανείς από τους δύο δεν μπορεί να προτείνει τα πέταγμα ωσάν άλλα πουλιά μέχρι τα κλαδιά του δέντρου ούτε και την απότομη κάθοδο, την πτώση, ως τον ταχύτερο δρόμο επιστροφής κάτω στο έδαφος ώστε να απολαύσουν τους καρπούς. Γιατί; Γιατί δεν στέκει λογικά.

Μήπως δεν στέκει λογικά η έννοια της πτήσης; Φυσικά και στέκει, απλά ΟΧΙ στους ανθρώπους, όχι εκ φυσικού τους τουλάχιστον. Μήπως δεν στέκει η έννοια της πτώσης; Φυσικά και στέκει, βαρύτητα, ζώα που ανθεκτικά μπορούν να πραγματοποιούν ακαριαία άλματα χωρίς να τραυματίζονται αλλά ΟΧΙ οι άνθρωποι, μια πτώση μπορεί ακόμα και να τους σκοτώσει. Η λογική επομένως η οποία βασίζεται στην εμπειρία που βασίζεται στο βίωμα και την παρατήρηση που βασίζονται στην αισθητηριακή (όραση, γεύση, αφή, ακοή, όσφρηση) και πνευματική ικανότητα του ανθρώπου να αλληλεπιδρά με το περιβάλλον και τον συνάνθρωπο αποτρέπουν τέτοιους είδους άλματα λογικής και τα καθιστούν ΜΗ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΙΜΑ. Δεν πας σε διάλογο για την απόκτηση καρπών από ψηλό δέντρο με ναυαρχίδα των επιχειρημάτων σου ότι ο άνθρωπος μπορεί να βγάλει φτερά και να πετάξει ούτε υπάρχει κανείς που θα διαπραγματευτεί μαζί σου την γενετική προδιάθεση ή προσαρμογή του ανθρωπίνου είδους σε μερικές χιλιάδες χρόνια  με την πιθανότητα κάποτε να συλλέγει την τροφή του και να μεταφέρεται ενώ ίπταται εκ φυσικού στον αέρα. Που το πάω όμως με όλα αυτά; Καλή ερώτηση.                             

«Οι ενέργειες ψηφοφόρων ή ακόμα και μελών (κομμάτων) δεν επιφέρουν ευθύνη του πολιτικού φορέα, εφ' όσον δεν προκύπτει άνωθεν εντολή, καταστρωμένο σχέδιο από την ηγεσία του κόμματος, πολιτική κάλυψη και δικαιολόγηση αυτών των πράξεων». Αυτή είναι μία άποψη ευρέως διαδεδομένη από τους μετριοπαθέστερους σχετικά με το περιστατικό της δολοφονίας του ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΑ και σαφώς πολιτικοποιημένου Παύλου Φύσσα από τον έτερο εξίσου πολιτικοποιημένο ΝΕΟΝΑΖΙ/ΧΡΥΣΑΥΓΗΤΗ Γιώργο Ρουπακιά. Μια στιγμή, τι διακρίνουμε εδώ πριν αναλύσουμε την μετριοπαθή άποψη παραπάνω; Ένα εχθρικό δίπολο, μία αντίθεση, δύο συγκρουόμενες ιδεολογίες, δύο ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΕΣ.                                                

 Αν κάτι μας έχει διδάξει η ιστορία είναι ότι οι ιδεολογίες συγκρούονται και για κάθε ένα αγγελικό πρότυπο θέασης του κοινωνικοπολιτικού & οικονομικού γίγνεσθαι υπάρχει το αντίστοιχο «δαιμονικό»[1] κατασκεύασμα και αντίστροφα. Ρεαλισμός VS Ιδεαλισμός, Μαρξισμός VS Φιλελευθερισμός, Σοσιαλισμός VS Καπιταλισμός, Εθνικισμός VS Διεθνισμός, Φασισμός VS Αντιφασισμός. Ιδέες, οράματα, διαφορετικές θεάσεις και εστιάσεις για έναν και μοναδικό κόσμο, αυτόν στον οποίο ζούμε όλοι. Η σύγκρουση των ιδεολογιών είναι αναπόφευκτη και δεν πρόκειται ποτέ να δεχτώ, ούτε κανείς ΛΟΓΙΚΟΣ, πως η σύγκρουση δεν μπορεί να μην φέρει αίμα. Το Βιετνάμ δεν έφερε αίμα; Ο Ψυχρός Πόλεμος, η διαμάχη μεταξύ του φιλελεύθερου δυτικού κόσμου με το κομμουνιστικό ανατολικό μπλοκ δεν υπήρξε μία ΠΟΛΙΤΙΚΗ πρωτίστως σύγκρουση ΙΔΕΟΛΟΓΙΩΝ που μεταφράστηκε στο Βιετνάμ του ’65-’73 αλλά και την Άνοιξη της Πράγας του ’68; Επομένως οι πολιτικές ιδεολογίες συγκρούονται μέχρι αίμα να βγει, ΜΗ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΙΜΗ θέση, και επειδή ο ιδεολογίες δεν είναι παρά συντεταγμένες σκέψεις αποτυπωμένες σε εγκεφαλικούς νευρώνες και μετέπειτα σε βιβλία αυτοί που συγκρούονται είναι οι ΦΟΡΕΙΣ τους, δηλαδή οι υποστηρικτές, οι οπαδοί τους, οι άνθρωποι, τα κόμματα.

Πως λοιπόν για τις πράξεις του οπαδού ενός πολιτικού φορέα δεν φέρει ευθύνη ο φορέας; Τι όπλισε το χέρι του φονιά αν όχι η πολιτική του ιδεολογία και η τυφλή σύγκρουση με το διαφορετικό που πρεσβεύει; Τι λες εσύ που το έγραψες αυτό; Ποιό ήταν το κίνητρο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα; Η μετριοπαθής αυτή άποψη παραπάνω όχι μόνο είναι απελπιστικά παράλογη και άρα ΜΗ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΙΜΗ ως επιχείρημα σε μια εποχή μίσους και αναβρασμού μεταξύ φασιστών και αντιφασιστών  που μεταφράζεται σε πογκρόμ και μάχες στα πεζοδρόμια, αλλά είναι και επικίνδυνα αφελής όταν χρησιμοποιείται για να αποποιηθεί πλαγίως το κάθε ακραίο κόμμα την ευθύνη του για τα αποτελέσματα της κατήχησης –μήπως δεν κάνει κατήχηση η Χρυσή Αυγή;- που εφαρμόζει στους ψηφοφόρους του. Το να λέει κάποιος, έστω και με αυτόν τον «μετριοπαθή» τρόπο, ότι δεν έχει σχέση η Χρυσή Αυγή με την δολοφονία Φύσσα είναι σαν να παίζει με τις λέξεις και τις έννοιες, με την λογική και την εμπειρία. Έχεις έναν αποδεδειγμένα Χρυσαυγήτη[2] ο οποίος ως άλλος ήρωας στην διάθεση του κόμματος βρίσκεται ανά πάσα στιγμή διαθέσιμος και οπλισμένος ώστε με ένα τηλεφώνημα να δράσει φονικά για λογαριασμό του «κινήματος». Πώς αλλιώς δηλαδή ένας άνθρωπος στην μέση της νύχτας έπειτα από τηλεφωνήματα ομοϊδεατών του αφήνει το σπίτι του, επιβιβάζεται στο αυτοκίνητο του, φθάνει στο σημείο στο οποίο ΕΙΔΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΝΑ ΚΑΤΑΦΘΑΣΕΙ[3] και δολοφονεί μεθοδευμένα εν ψυχρώ το θύμα του με 30 άλλους Χρυσαυγήτες παρόντες εκεί να προσπαθούν να εξαφανιστούν μόλις διαπίστωσαν την κατάληξη και την απραξία των αστυνομικών της ΔΙΑΣ που ήταν παρόντες από την ώρα που η παρέα του Παύλου Φύσσα τραμπουκίζονταν από τους ίδιους; Δεν ενδιαφέρει κανέναν αν ο ένοχος «παρεξήγησε» την ιδεολογία της Συμμορίας, αν έδρασε υπό το καθεστώς υπακοής και πίεσης ή αν είχε κακή μέρα στην δουλειά.  

Η δολοφονία που διέπραξε ήταν ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ εμπεδωμένη κατά τα πρότυπα συμπεριφοράς της Χρυσής Αυγής στους «αντιπάλους» τους. «Αίμα, Τιμή, Χρυσή Αυγή» δεν λέει το σύνθημα; Σε ποιό «αίμα» αναφέρεται; Μήπως δεν ήταν Χρυσαυγήτες οι δράστες της δολοφονικής επίθεσης πάλι με μαχαίρια σε διαμέρισμα Πακιστανών στο κέντρο της Αθήνας πριν μερικούς μήνες; Μήπως οι συλληφθέντες μαχαιράδες της Κορίνθου πριν καιρό δεν ανήκαν και αυτοί στην Συμμορία; Το να δηλώνει ο κάθε αδαής ότι ιδεολογία και αίμα δεν πάνε μαζί όταν μιλά για την Χρυσή Αυγή είναι σαν να διαπραγματεύεται την πτήση του ανθρώπου με δικά του φτερά όπως αναφέρονταν στην εισαγωγή, είναι κάτι παράλογο και αποκηρυγμένο από την λογική και την εμπειρία. Έχουμε να κάνουμε με φονιάδες, ΔΕΝ ΤΟ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΟΜΑΣΤΕ ΑΛΛΟ.

---

[1] Ο λέξεις «αγγελικό» και «δαιμονικό» σαφώς και δεν έχουν καμία βιβλική έννοια στο παρόν κείμενο, δεν προσδιορίζουν δηλαδή «αγγελικές» και «δαιμονικές» ιδεολογίες, θέσφατα καλές ή κακές, απλά δίνουν έμφαση στο ΔΙΠΟΛΟ ιδεολογιών το οποίο μάχεται «αιώνια» όπως το Καλό μάχεται το Κακό και αντίστροφα.

[2] Φωτογραφία του δολοφόνου Γιώργου Ρουπακιά με τον βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας της Χρυσής Αυγής Κ. Μπαρμπαρούση https://www.facebook.com/photo.php?fbid=521014851311674&set=a.133561010057062.35962.123293914417105&type=1&relevant_count=1  . Σε άλλη φώτο διακρίνεται ο Ρουπακιάς με διακριτικά και σημαίες της οργάνωσης ανάμεσα σε άλλους ομοϊδεάτες https://www.facebook.com/photo.php?fbid=520783348001491&set=a.133561010057062.35962.123293914417105&type=1&theater

[3] Άρθρο στο «Κουτί της Πανδώρας» http://www.koutipandoras.gr/43068/%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B5%CE%B9%CF%83%CE%B1%CE%B3%CE%B3%CE%B5%CE%BB%CE%AD%CE%B1-%CE%BF-%CE%B4%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CF%86%CF%8C%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%80-%CF%86%CF%8D%CF%83%CF%83.html

Read More

Έχω έναν εφιάλτη ...

Έχω έναν εφιάλτη. Βλέπω πως ξυπνάω ένα πρωί και μαθαίνω από τον Καμπουράκη, ας πούμε, ανοίγοντας την ριμάδα –είμαι από αυτούς που την ανοίγουν ακόμα - ότι στην χώρα έγινε πραξικόπημα από τους «εθνοπροστάτες» που οι δεκαπέντε στους εκατό διόρισαν  και πως ο σταθμός εκπέμπει για μερικά  λεπτά ακόμη πριν λογοκριθεί και ρίξει «μαύρο» ως πάλαι ποτέ «πορνοκάναλο» και φερέφωνο των σκοτεινών δυνάμεων που «λυμαίνονται την ακεραιότητα της πατρίδος».                                       

«Η Δημοκρατία σας πέθανε» θα γράψει η οθόνη με μεγάλα λευκά γράμματα καθώς στο στούντιο εισβάλει η μαυροφορεμένη καραφλή λεγεώνα των ηλιθίων για να τσακίσει πρόσωπα και εξοπλισμό. Μερικά τελευταία άτακτα πλάνα περνούν από την οθόνη όσο ο παρουσιαστής προσπαθεί να απαγκιστρωθεί από το μικρόφωνο και να διαφύγει της οργής τους.  Ο σκηνοθέτης φωνάζει σε βοήθεια από το τελευταίο δημόσιο βήμα που του δίνεται, το μικρόφωνο του πλατό. Ούρα γεμίζουν το σκηνικό της εκπομπής ως συμβολική κίνηση απαξίωσης –Παπάς VS Mega revisited- και το ζάπινγκ στα υπόλοιπα κανάλια αποκαλύπτει ένα φρικαλέο γαλάζιο banner:                                                                                    

«Η Ελλάδα από σήμερα ανήκει στους  Έλληνες». Πανικός. Σε ποιόν να τηλεφωνήσω; Πατάω νούμερα και το δίκτυο είναι μόνιμα απασχολημένο. Ανεβοκατεβαίνω τους ορόφους στην πολυκατοικία μου, χτυπάω πόρτες, κλάματα αντηχούν στον διάδρομο, ο γείτονας με μπάζει σπίτι του και μου δείχνει πίσω από την κουρτίνα του έξω. Στον δρόμο αστυνόμοι συλλαμβάνουν κόσμο που πηγαίνει ανύποπτος ακόμα στην δουλειά του. Άνδρες με μαύρα μπλουζάκια της Χρυσής Αυγής υποδεικνύουν σπίτια και κόσμο διευκολύνοντας το έργο της ΕΛ.ΑΣ. Είναι από την τοπική οργάνωση, έχουν φακελώσει τους πάντες, ξέρουν που μένει ο «εχθρός» και καταφθάνουν να τον εγκλωβίσουν έχοντας τον «Νόμο» στο πλάι τους. Στέκονται μόλις 20 μέτρα μακριά. «Κι αυτός κουμμούνι είναι, πάρτον μέσα» φωνάζει ένας. Κατεβαίνω όροφο, οι πόρτες των διαμερισμάτων είναι ανοιχτές, αναστάτωση και εγώ τρέχω στο pc.                           

 Στο Facebook κάποιος αναρτά «επίσημη» μαιανδροπλαισιωμένη ανακοίνωση του Υπ. Δημόσιας Τάξης ότι απαγορεύεται η κυκλοφορία και κάθε είδους συγκέντρωση στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας και της χώρας ολόκληρης για τις επόμενες 24 ώρες. Οι παραβάτες θα πυροβολούνται επί τόπου. Έριξαν την κυβέρνηση γράφει άλλος, ο πρωθυπουργός καταζητείται, ακυρώνονται όλες οι πτήσεις εσωτερικού-εξωτερικού, το BBC αναμεταδίδει εικόνες της Βουλής στις φλόγες, ένοπλη επιδρομή στα γκέτο των μεταναστών στο ιστορικό αθηναϊκό κέντρο. Κάποιος άλλος σχολιάζει ότι τα μεσάνυχτα έπιασαν τον κολλητό του Χρυσαυγήτες νταβάδες  επειδή έτυχε να αφισοκολλά αφίσες αντικαπιταλιστικού φεστιβάλ. Δεν μπορεί να επικοινωνήσει μαζί του εδώ και ώρες. Ξαναπαίρνω τηλέφωνα και ξανά τίποτα. Πατάω ανανέωση: 

«Η Ελλάδα πάλι στον γύψο», «Κουφάλες ήρθαμε και τώρα τρέμετε, αίμα τιμή!», «Η Χρυσή Αυγή κατέλαβε την εξουσία με πραξικόπημα από τα ξημερώματα, νεκρός ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, καταζητείται ο Πρωθυπουργός και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης»,  scroll down, κι άλλο, κι άλλο, δεν μπορώ να το πιστέψω, είναι μία αλήθεια που με τρελαίνει και συμβαίνει τώρα. Κλειδώνω το σπίτι και βγαίνω από την πίσω πόρτα της πολυκατοικίας, πρέπει να βρω τους δικούς μου, πρέπει να πάω στο κέντρο, πρέπει να πάρω τον Ηλεκτρικό. Στην πλατεία ακούγονται πυροβολισμοί. Διστάζω να προχωρήσω αλλά πρέπει να προστατέψω τους δικούς μου, πρέπει να τους βρω, λείπουν όλη νύχτα από το σπίτι και το τηλέφωνο είναι πια νεκρό.  Δεν είναι παιχνίδι, είναι αληθινοί πυροβολισμοί.                                                                                    

«Εσύ εκεί με τα μαλλιά!» ουρλιάζει κάποιος πίσω μου. Προχωράω υποκρινόμενος τον ψύχραιμο. «Αναρχοάπλυτος είσαι ρε;» ουρλιάζει μια άλλη τώρα φωνή. Γυρνάω και βλέπω άνδρες με παραλλαγή, κοντοστέκομαι, ο πανικός μετατρέπεται σε ανατριχίλα, σε εμένα μιλάν. «ΑΛΤ!»  και με σημαδεύουν. Αλλά .. Αλλά είναι όνειρο, ναι, ένας εφιάλτης, πρέπει να με ξυπνήσω, πρέπει να ξυπνήσω τώρα.                                                                                                                                                                                                      

 «Σύνελθε» μου λέω με την πλάτη στο κρεβάτι. Ανοίγω  την τηλεόραση τρομαγμένος. Τα κανάλια παίζουν κανονικά, όλοι στην θέση τους, ζάπινγκ και καμία αλλαγή, κανένα έκτακτο δελτίο. Να και η ενοχλητική διαφήμιση με τα σουτιέν. Δειλά κοιτάζω έξω από την μπαλκονόπορτα. Το γατί είναι στο μπαλκόνι και στον δρόμο κανείς, μόνο μαμάδες που πηγαίνουν σχολείο τα παιδιά τους. Στο Facebook οι συνήθεις ξενύχτηδες ανεβάζουν κομμάτια σβήνοντας έρωτες και καψούρες της νύχτας. Όλα όπως τα άφησα όταν έπεφτα στο κρεβάτι. Όλα; Ή μήπως σχεδόν όλα.                                                                          

«Νεκρός 34χρονος αντιφασίστας από επίθεση νεοναζί» ακούγεται από την TV. Νεκρός; Νεοναζί; Τι λες τώρα, υποτίθεται ότι ξύπνησα. Ανοίγω ένταση, όλοι μιλάν, όλοι έχουν γνώμη αλλά δεν καταλαβαίνω έτσι όπως τα λένε. Βλέπω φωτογραφία του θύματος. Τον ξέρω, είναι γνωστός μου με την ευρεία έννοια, δεν μπορεί, μα πως; Οι λεπτομέρειες είναι τόσες και η ουσία μία: Τον σκότωσε η Συμμορία. Η Συμμορία που οι δεκαπέντε στους εκατό αποφάσισαν να εξευγενίσουν με την ψήφο τους σαν να πρόκειται για αμάρτημα που δύναται να εξιλεωθεί, σαν βρωμιά που μπορεί να καθαρίσει αλλά πάλι θα δείχνει σαν βρωμιά. Οι τιμωροί που ποτέ δεν ζητήσαμε, εγκληματίες πρώτης τάξης, είναι εδώ και είναι οπλισμένοι. Κοιτάζω τις αφίσες στον τοίχο. Τελικά ξύπνησα ή όχι; Ξύπνησα ή όχι;                                         

 Έχω έναν εφιάλτη.

Ότι ο εφιάλτης μου μπορεί μια μέρα να βγει αληθινός.

ΥΓ. Για το παραπάνω κείμενο επιστρατεύτηκε η φαντασία σε συνδυασμό με την πραγματικότητα σε μία απλοϊκή πλην ειλικρινή προσπάθεια να συγκροτηθεί εν τάχει αυτό το σκηνικό του τρόμου, το ικανό να σου  προκαλέσει έστω και για 7 δευτερόλεπτα την σκέψη. Μέχρι το επόμενο ατάραχο ζάπινγκ, μέχρι το επόμενο χαζοχαμογελαστό refresh. Σε ευχαριστώ για την προσοχή σου.

Read More

Ο Έλληνας που έχεις συνηθίσει

Έχω ένα πρόβλημα σχεδόν από παιδί. Δεν μπορώ να γίνω ο Έλληνας που έχεις συνηθίσει άνθρωπε. Κάτι με κλωτσάει και δεν με αφήνει να πάρω τον δρόμο τον "καλό", τον δρόμο της "ασφάλειας", να γίνω "Νεολληνας" με τα όλα μου. Κάτι με κλωτσάει ακόμα και δεν με αφήνει να γίνω ένας από εσάς και πρέπει να το πω. Έχω πρόβλημα.

Πάρτο προσωπικά, αν τυγχόν ταυτίζεσαι απλά δεν μου κάνεις, νιώσε άσχημα αν θες. Δυστυχώς (;) ποτέ δε με συγκίνησε ούτε η καλοκαιρινή Ψαρού ούτε το όνειρο του Δημοσίου, ποτέ ως τώρα δεν άκουσα επαγγελματικές παραινέσεις γονιών ή συγγενών για να δηλώσω αργότερα νωχελικά "με πίεσαν οι δικοί μου ε και πέρασα εκεί". Δεν έδωσα ποτέ εξετάσεις για την Αστυνομία με τον σταντέ μισθό και δεν σκέφτηκα ποτέ να περάσω στο παιδαγωγικό γιατί "9 μήνες δουλεύεις με τα μυξιάρικα και μετά 3 μήνες καθησιό". Δεν ενηλικιώθηκα με φραπέ και τσιγάρο στα 14 και η τελευταία φορά που θυμάμαι να μαλώνω για ομάδα ήταν κάπου στα 12. Δεν έχω καμία καλή ιστορία να πω από τις τουαλέτες του σχολείου και δεν περίμενα ποτέ σε "ουρά" club. Καμία ανατριχίλα ή αίσθηση λεβεντιάς δεν νιώθω με το ζεϊμπέκικο και τα ρεμπετάδικα ενώ δεν έχω καταλάβει ακόμα πως είναι δυνατόν να βγάλεις γκόμενα με ρούμπα στα μπουζούκια. Δεν ήμουν dj και ούτε έχω φίλο dj. Καμία μου φαντασίωση δεν ξεκίνησε ποτέ με εμένα σε γραφείο. Η λέξη "καψούρα" είναι αντιαισθητική για μένα. Δεν βιάστηκα να μεγαλοδείξω στα 20plus με πουκάμισα, ποτό στο χέρι και ύφος αραχτό πλάι στα αλάνια φιλαράκια και αν θες και την γνώμη μου αυτά είναι για τους φλώρους. Τους πολύ φλώρους. Καρικατούρες ενός τρόπου ζωής που με αφήνει απαθή. Ούτε εξανάγκασα ποτέ τους δικούς μου για αμάξι ή μηχανή βασίζοντας τις ελπίδες μου για πολλαπλασιασμό των επιτυχιών στο άλλο φύλο σε μπουζιά και κυβικά. Δεν με νοιάζει καν να βγάλω δίπλωμα. Ας γυρίσει με τα πόδια η καριόλα. Δεν μπορώ να σκεφτώ οικογένεια, παιδάκια και μία ήρεμη σταθερή πορεία προς την σύνταξη, αυτή η "πορεία" φαντάζει τόσο αποκρουστική και ενοχλητικά τακτοποιημένη ειδικά σε μία Ελλάδα με ορίζοντα κρίσης που υπερβαίνει την δεκαετία.

Στο πανεπιστήμιο, πέρα από λίγους ωραίους ανθρώπους, γνώρισα άτομα με μεγάλες γλώσσες και την ψευδαίσθηση της εξασφαλισμένης επιτυχίας στη ζωή λόγω της χρωματικής ταύτισης με την εκάστοτε κυβέρνηση. Είδα παιδιά να κάνουν παρέα παιδιά μόνο και μόνο επειδή είχαν μεγάλο σπίτι με πισίνα, κοινή παράταξη και άκρη για εισιτήρια διαρκείας. Είδα άλλα παιδιά να κάνουν παρέα άλλα παιδιά μόνο γιατί είχαν γονείς δικηγόρους και άκρη για πρακτική άσκηση σε πολιτικά γραφεία ή τράπεζες. Λυκοφιλίες, σιχαμένα πράγματα, μια αηδία. 

Κι όμως, παρ'όλη την αποστροφή μπήκα στην διαδικασία να αναρωτηθώ αν πρέπει να γίνω έτσι και εγώ, αν κάνω κάτι λάθος ως τώρα. Μήπως είμαι "ανώριμος" και δεν σκέφτομαι όπως οφείλει ένας ενήλικας; Μήπως πρέπει να στήσω και εγώ κάτι, μία πορεία ή επαγγελματική εμπειρία στις πλάτες τρίτων και να το ονομάσω "καλές σχέσεις" ή "φιλία"; Μήπως χάνω τον χρόνο μου με αυτόν τον εαυτό που έχω τώρα; Για κάποιον λόγω βρίσκω έναν ηρωισμό στις αντίξοες συνθήκες και την επαναλαμβανόμενη "αποτυχία" ως αποτέλεσμα της έλλειψης εμπειρίας και "μέσου". Δεν λέω ότι το "μέσο" δεν πετυχαίνει ή είναι απαραίτητα κακό, απλά εχθρέ μου Νεοέλληνα λέω ότι δεν μου κάνει. Άλλη ιδιοσυγκρασία, άλλες πεποιθήσεις που μοιραία με οδηγούν σε μία ιδιόμορφη αποξένωση και επιθετικότητα απέναντί σου όσο "προοδεύεις" με τη συνταγή αυτή σαν ιός στην ανοιχτή μολυσματική πληγή που αποκαλείς "χώρα σου".

Θέλω να διαλύσω ότι χτίσαν οι γονείς σου και οι δικοί μου. Θέλω να δω αυτή την περίφημη "άρχουσα τάξη" να γονατίζει και να πνίγεται στο αίμα της με την ίδια απάθεια που αυτή ανταποκρίνεται στην ασταμάτητη αιμοραγία δυναμικού αυτού του τόπου και ύστερα είμαι προθυμος να το καθαρίσω εγώ ο ίδιος και να φτιάξω κάτι άλλο, πιο αγνό ίσως. Μπορεί βέβαια και πιο βρώμικο, η αποτυχία είναι πάντα ένα ενδεχόμενο σε κάθε προσπάθεια και η εξουσία κάθε μορφής διαφθείρει. Αλλά θα ήθελα να προσπαθήσω. Πότε είναι που η γενιά μου θα αλλάξει τον κόσμο; Εμάς δεν λέγαν ότι περιμένουν; Θέλω να δω τη μέση τάξη, τον κακοήθη όγκο που αναπαράγει τα δεινά αυτής της κοινωνίας μεταλαμπαδεύοντας τον πόθο και τα βρώμικα μέσα για ανέλιξη στα παιδιά της, να σοκάρεται. Για αυτό θέλω να προσβάλω τα ιερά και τα όσια σου, να νιώσεις ότι δέχεσαι επίθεση και να φωνάξεις. Περιφρονώ την θρησκεία σου, την υποταγή και τον υποκριτικό καθωσπρεπισμό που πρεσβεύει, φτύνω την οικογένεια που σου δίδαξε την "λαμογιά" και σε τοποθέτησε ένα σκαλί πιο πάνω από τον ηθικό άνθρωπο στην κλίμακα της επιβίωσης και δεν αναγνωρίζω καμία υπεροχή της πατρίδας σου έναντι των υπολοίπων. Μόνο έτσι σοκάρεσαι Νεοέλληνα, όταν αναποδογυρίσουν τον σταυρό σου, τη σημαία σου, βρίσουν την οικογένειά σου και αμφισβητήσουν την φυλετική και κλιματική υπεροχή σου έναντι των "βαρβάρων". Μόνο τότε αντιδράς.

Είναι όμως και το άλλο, η λύση, η τελική λύση. Η αποχώρηση. Η φυγή. Το να εγκαταλείψει κανείς την Ελλάδα είναι ελκυστικό όσο ποτέ άλλοτε. Ήδη ξέρω κόσμο που το κάνει, γιατί όχι; Με τι ακριβώς να δεθείς εδω αν έχεις έστω και μισό όνειρο για σένα; Με τον ήλιο και τον καφέ; Με την μιζέρια; Με την ανεργία; Με τις επαγγελματικές προοπτικές που δεν υπάρχουν με αυτό που επέλεξες να ασχοληθείς; Τίποτα δεν κρατάει κανέναν που θέλει να κάνει κάτι αξιόλογο σε αυτά του τα παραγωγικά χρόνια. Ήρθε η ώρα να προετοιμαστούμε για την έξοδο, όλοι εμείς που δεν έχουμε απολύτως τίποτα κοινό με τους υπάνθρωπους, που δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από κανέναν και πρέπει να φτιάξουμε οι ίδιοι από την αρχή τον μηχανισμό που θα μας οδηγήσει σε μια αξιοπρεπή ζωή. Ελιτισμός απέναντι στην μετριότητα και την επιβίωση του προνομιούχου. Εμείς και αυτοί ή ίσως εμείς που δεν είμαστε σαν τους άλλους. Τι περιμένουμε;

Read More

Tο ΝΕΡΟ, νεράκι

      Η κυβέρνηση επιδιώκει και επιθυμεί την ιδιωτικοποίηση του νερού της Θεσσαλονίκης (ΕΥΑΘ). Το νερό είναι δημόσιο και κοινωνικό αγαθό. Δεν πρέπει να ιδιωτικοποιηθεί. Ανήκει σε σένα. Ένα σύγχρονο κράτος πρέπει να διασφαλίζει στους πολίτες του δωρεάν δημόσια υγεία, παιδεία και κάθε δημόσιο αγαθό που προέρχεται από τη γη ή έστω με ελάχιστο τίμημα. Η κακοδιαχείριση της δημόσιας διοίκησης των προηγούμενων ετών όσο αφορά το νερό δεν συνεπάγεται την ιδιωτικοποίηση του.

        Η Ελλάδα  είναι μία  οικονομικά  αδύναμη χώρα πλέον.  Η επέμβαση και η εδραίωση πολυεθνικών εταιριών στη χώρα μας, θα έχει ως αποτέλεσμα να ρυθμίζεται από τις ίδιες, το ελεύθερο εμπόριο και οι τιμές της αγοράς προς το δικό τους συμφέρον (επιχειρηματικός μερκαντιλισμός). Οι κυβερνήσεις μπορεί να πέσουν κάτω από την πίεση των λαϊκών στρωμάτων. Δεν υπάρχει τέτοιος φόβος για τις επιχειρήσεις. Είναι απρόσβλητες από κάθε μορφή ελέγχου ή ακόμη και εποπτείας. Θα δημιουργηθεί μια ελίτ επιχειρήσεων. Η οικονομία και η ευημερία της χώρας θα εξαρτάται από τις επενδύσεις τους. Το φορολογικό σύστημα θα προσαρμοστεί σύμφωνα με τις απαιτήσεις των πολυεθνικών με την απειλή πως θα σταματήσουν τις δραστηριότητες τους, αν δεν λάβουν προνομιακή μεταχείριση (θεωρία νεοπλουραλισμού). Η εκάστοτε κυβέρνηση και ο λαός θα γίνουν υπόδουλοι αυτών των εταιρειών, που θα μας εκμεταλλεύονται ανερυθρίαστα. Ο κρατικός παρεμβατισμός θα εκμηδενιστεί  με συνέπεια να μην ενυπάρχει ισορροπία μεταξύ ιδιώτη και κράτους.                                      Το  καπιταλιστικό  σύστημα αρχίζει  να  καταρρέει  και  με γραμμή σωτηρίας την καταπίεση σου, αναζητεί διέξοδο στο τέλμα που έχει επέλθει. Μπορούμε να συμβάλουμε στην αποτίναξη της καπιταλιστικής καταπίεσης. Με σθεναρές και πιεστικές αντιδράσεις και αρνήσεις σε τέτοιου είδους πολιτικής πρωτοβουλίας. Η ιδιωτικοποίηση του νερού είναι μόνο η αρχή για την επάνοδο του καπιταλιστικού συστήματος. Το καπιταλιστικό σύστημα έχει αποτύχει, είναι γεγονός. Καθώς, στην Ελλάδα έχουν κοπεί κοινωνικές παροχές και καταπατηθεί βασικά ατομικά κοινωνικά δικαιώματα στο βωμό του ΔΝΤ και του νεοφιλελευθερισμού.  Δεν πρέπει να υποκύψουμε.

Πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία - Να αλλάξουμε τον τρόπο που σκεφτόμαστε - Εσύ καθορίζεις την τύχη σου!

                              Αλληλεγγύη,  Αδελφότητα  και  Σκέψη  Συλλογική 

Read More

Το κόμμα του Αριστοτέλη και του Πλάτωνα

Παιδεία. Μια λέξη που συνοδεύεται με αρκετές ευθύνες. Μια λέξη που μπορεί να αναμορφώσει και να μεταβάλει το μέλλον μια χώρας προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο. Τελικά τι είναι «παιδεία»; Πως αυτή διαμορφώνεται και μεταδίδεται; Δεν έχω καταλήξει ακόμη σε κάποιο τελικό συμπέρασμα. Τον ρόλο αυτόν επωμίστηκε και ανέλαβε αυτοβούλως για τα επόμενα χρόνια η Χ.Α. Αναμενόμενο και αυτό, καθώς η Χ.Α συνεχίζει το προμελετημένο σχέδιο της εφόσον εδραιωνόταν στη Βουλή. Η κυβέρνηση και ειδικότερα το κόμμα που ηγείται αυτής, δεν έχει λάβει μέτρα (εκούσια;) για να πατάξει τη βία της Χ.Α. Οι δολοφονίες ανθρώπων συνεχίζονται, λόγου χάρη ο μετανάστης στα Πετράλωνα, από αυτούς που θα μεταδώσουν παιδεία.

Το «κόμμα του Αριστοτέλη και του Πλάτωνα»  προβλέπει για το μέλλον. Εντάσσει, εκπαιδεύει, γαλουχεί  μικρά παιδιά που θα στελεχώσουν και θα επανδρώσουν τα Πογκρόμ . Μπορεί να μου είναι αδύνατο να αποδώσω και να σας διατυπώσω την ερμηνεία της λέξης «παιδείας» αλλά είμαι σίγουρος πως τα παραπάνω είναι απόρροια της έλλειψης παιδείας και της παραπαιδείας που διακατέχει την ελληνική κοινωνία. Οι γονείς αφήνουν τα παιδία τους στα τμήματα κατήχησης-παιδικούς σταθμούς της Χ.Α, ενώ αυτοί πηγαίνουν στη δουλεία τους αμέριμνοι. Έχουν ευθύνη για τη διαπαιδαγώγηση  των παιδιών τους, όχι όμως αποκλειστική ευθύνη.

Δύο είναι οι πηγές για την παιδεία που δέχεται ένας άνθρωπος, εκτός από την οικογένεια, η πρωτοβάθμια μέχρι και η τριτοβάθμια εκπαίδευση. Το εκπαιδευτικό σύστημα έχει καίριο ρόλο στη διαμόρφωση και στη διάπλαση χαρακτήρων, κάτι που δεν έχει υλοποιηθεί όπως αποδεικνύεται έμπρακτα στην Ελλάδα. Οι δάσκαλοι-καθηγητές αδιαφορούν επιδεκτικά  για τις αξίες και τις ηθικές αρετές που θα είναι καταρτισμένα τα παιδιά και ενδιαφέρονται μόνο να υπολογίζουν τα ωρομίσθια τους. Βέβαια, πάντα υπάρχουν εξαιρέσεις. Οι εκπαιδευτικοί έχουν ευθύνες για τα κριτήρια επιλογής της κουλτούρας που θα έχουν οι νέοι  και πρέπει να τις αναλάβουν.  Οι νέοι με την ολοκλήρωση σπουδών, θα ήταν ωφέλιμο για την κοινωνία να αποτελούν και να επιτελούν «think tanks». Παρομοίως, το Υπουργείο Παιδείας δεν μεριμνεί, έστω για μία διδακτική ώρα την εβδομάδα, για γενικές γνώσεις σε θέματα επίκαιρα που θα συμβάλλουν στη αλλαγή νοοτροπίας και στην ωρίμανση του τρόπου σκέψης για θέματα που ταλανίζουν την κοινωνία. Δίνοντας στα παιδιά τροφή για σκέψη. Γι αυτό οι δάσκαλοι-καθηγητές σε συνεργασία με τον Σύλλογο Γονέων μπορεί να προβούν στην πραγματοποίηση μίας ιδέας όπως αυτής, αναλαμβάνοντας οι ίδιοι την πρωτοβουλία. Μάλιστα, η Χ.Α έχει προσχωρήσει και πλησιάσει παιδιά στην κρίσιμη ηλικία της εφηβείας και τα καθοδηγεί όπως αυτή επιθυμεί. Ομολογίες 14χρόνων αναφέρουν πως χωρίζονται σε ομάδες και δέρνουν μετανάστες. Η τραγική ειρωνεία είναι πως η Χ.Α έχει αποδείξει πως δεν έχει πρόβλημα μόνο με το μεταναστατευτικό αλλά με κάθε τι που αντίκειται στην ιδεολογία της, οπότε είναι πολύ πιθανόν γονείς που δεν έχουν τις αντιλήψεις αυτές να την «πάθουν» από τα ίδια τους τα παιδιά.

Οι απαίδευτοι γονείς είναι θύματα των ορέξεων της Χ.Α και της ξενοφοβίας που δημιουργούν μονίμως τα Μ.Μ.Ε σε συνεργασία με το κόμμα της Ν.Δ. Η ατμόσφαιρα και το κλίμα της ξενοφοβίας αποσκοπεί να αποπροσανατολίσει τους πολίτες και να αποδεχτούν παθητικά και αμέτοχοι την αδυναμία και συνεπώς την ικανότητα των πολιτικών μας, να μας οδηγήσουν σε μία ασφαλή σταδιακή έξοδο από την οικονομική κρίση. Οι δάσκαλοι-καθηγητές έχουν την υποχρέωση να προστατέψουν τα παιδιά αυτά, δημιουργώντας ένα άτυπο άσυλο στα σχολεία για την ελεύθερη διακίνηση ιδεών και ελευθερία έκφρασης. Τα άβουλα όντα είναι κατασκεύασμα της χειραγώγησης των Μ.Μ.Ε, όμως τα όντα με άποψη που έχουν τα ερεθίσματα για να αφυπνιστούν με αντισυστημικές αντιλήψεις είναι δημιούργημα της οικογένειας και του εκπαιδευτικού συστήματος. Η εσκεμμένη αδράνεια των πολιτικών κομμάτων στο ζήτημα της παιδείας μπορεί να μας οδηγήσει στην καταπάτηση βασικών ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Σας εφιστώ την προσοχή λοιπόν για τον εκμαυλισμό της κοινωνικής και πολιτικής ζωής. 

Read More